| Van de politiek, de wetgeving en de samenleving zou je op zijn minst verwachten dat ze de scholen bij het bereiken van hun doelen niet hinderen. Een redelijke eis is dat ze bijdragen aan het realiseren ervan. Niets is minder waar.
Omdat de politiek en samenleving fragmentarisch naar het onderwijs kijken, kunnen logische maatregelen op individueel niveau in samenhang met elkaar heel rare situaties creëren. Een paar voorbeelden van de laatste tijd:
Om de fusies te beperken hebben scholen te maken met een fusietoets. Tegelijkertijd geeft de commissie Don aan, dat de scholen zo’n grootte moeten kiezen dat hun risico’s worden gespreid en er een goede financiële deskundigheid in huis kan worden gehaald. Volgens Don hebben wij dus een optimale grootte. Wij hebben immers de deskundigheid in huis.
Er is een website geopend waarop staat hoeveel onbevoegde docenten op het Nuborgh College werken. Dit zegt niets over de kwaliteit van het onderwijs. We hebben deze docenten hard nodig en iedereen werkt keihard aan het behalen van een bevoegdheid.
Exemplarisch zijn natuurlijk de scholen die de ene dag door de inspectie als excellent worden bestempeld en vervolgens een boete krijgen vanwege de overtreding van de urennorm.
In de Tweede Kamer wordt waarderend gesproken over de leraar. Als de schoolbesturen en vakbonden dan deze waardering verzilveren in de vorm van goede CAO-afspraken, weigert diezelfde Tweede Kamer een deel van de loonsverhoging te betalen. Vrijwel alle scholen schieten daardoor in de rode cijfers en moeten bezuinigen.
Welk probleem hebben we opgelost bij het invoeren van de “gratis” schoolboeken?
Ik kan zo nog wel even doorgaan, maar een weblog mag nu eenmaal niet meer dan 400 woorden tellen.
Dit alles maakt het voor scholen wel erg lastig en soms onmogelijk om een samenhangend beleid te voeren. Terwijl dat samenhangend beleid op schoolniveau nu juist een belangrijke factor is bij het verbeteren en het beoordelen van de kwaliteit van scholen. Waarom geven de politiek en de samenleving ons geen vertrouwen, geen ruimte om eigen keuzes te maken? Is het gebrek aan vertrouwen? Is het gebrek aan durf?
Weet iemand waar ik oordopjes met een Kafka-functie kan kopen? |
