De afgelopen weken is een aantal keren aan mij gevraagd welke coalitie mijn voorkeur heeft.

Uiteraard bedoelde men niet mijn persoonlijke voorkeur, maar de coalitie die op dit moment het beste is voor het onderwijs.

Dat is op dit moment moeilijk te zeggen. Verkiezingsprogramma’s zijn niet veel meer waard. Potentiële regeringspartijen zijn de komende tijd met elkaar aan het onderhandelen. De middelmatige staat van onze overheidsfinanciën zal hen dwingen eerst en vooral een budgettair kader af te spreken. Linksom, al of niet met een plus, of rechtsom, al of niet met het CDA, er zal weinig financiële ruimte zijn voor het onderwijs. Daarnaast kiest de samenleving voor zorg en niet voor onderwijs.

Ik vrees dat we, ondanks de dalende budgetten, binnenkort worden opgezadeld met talloze plannen, rijp en groen, terwijl we nog bezig zijn met het uitvoeren van de maatregelen van het vorige kabinet.

Ik wil daarom de dames en heren onderhandelaars oproepen om samen met ons een langetermijnvisie op het onderwijs te ontwikkelen. We zijn nu te veel overgeleverd aan punten waarmee bij de achterban kan worden gescoord.

Wat nog belangrijker is: toon u een betrouwbare overheid. Vorig jaar zegde u ons een subsidiestijging toe zodat we in de CAO een loonstijging van 3% konden afspreken. We kregen slechts 1%. De overige 2% betalen we dus uit eigen zak. Vorig jaar vroeg u ons bestaande contracten van de schoolboeken niet open te breken. Nu vraagt u de accountant een afkeurend oordeel te geven, omdat er niet Europees is aanbesteed.

Kortom, stel ons in staat een school duurzaam te besturen.